Gelincik'le Hayat'a Dair Paylaşımlar'a Hoşgeldiniz
11/5/2009 - SÜTLAÇ YAPALIMMI ANNE? |
 Nasıl kızıyorum kendime. Bir sütlaç tarifi almaz mı insan bunca yıl da. Alırda yazmaz mı bir kenara. Ama nerden bilirdim ki ben gideceksin bütün o eşsiz tariflerinle. Ben ardından baka kalacağım şaşkın, çaresiz. Annesiz... Annesiz kaldım bu anneler gününde. Unutarak benimde bir anne olduğumu kıskandım bütün çocukları. Yaşı kaç olursa olsun annesiz kalınca öksüz kalıyormuş insan. Bir kanadı kırık, içi buruk oluyormuş. Sarılamadığı, koklayamadığı n yerini hiç ama hiçbir şey tutmuyormuş. Hele alamadığım o sütlaç tarifi var ya, içimi nasıl yakıyor bir bilsen. Almaz mı, yazmaz mı insan bir yere. Ben kime soracağım şimdi, ne kadar şekerle ne kadar pirinci nasıl kaynatacağım? Annem senin yaptığın gibi sütlacı ben nasıl yapacağım!.. Hiç ihtiyacım olmamıştı daha önce. Çünkü bütün eşsiz tariflerin bir telefon kadar uzaktı bana. Kilometrelerce uzak bir şehre evlendiğimde bile "anne bu pilavı nasıl yapıyordun" derdim, sen yetişirdin imdadıma. Bir elimde telefon bir elimde kepçe ,sen söylerdin ben katardım tavama biraz sevgi, bir tutam özlem, biraz da tuz.. Sen gittiğinden beri ne yemeklerimin tadı var ne benim. Kıskanıyorum annesiyle gördüğüm herkesi, Yaşım kaç olursa olsun öksüz kaldım, sensiz kaldım. Annesiz kaldım bu anneler gününde. ....Ya, inanamıyorum nasıl yazmam şu sütlacın tarifini anne!. Nasıl hiç gitmez sandım, hep telefonun ucundasın sandım. Nasıl sensiz kaldım.... Rüyama gelsen, bir tarif versen, öpsem öpsem seni doyasıya... Anneler günün kutlu olsun annem. Senin kadar mükemmel bir anne olurmuyum bilmiyorum. Senin bana sarıldığın gibi sarılıyorum onlara. Unutmasınlar, kahrolmasınlar ardımdan diye bildiğim ne varsa yazıyorum, Kendi tarifimi kendim yapıyorum. İçine biraz sevgi, biraz özlem birazda şeker katıyorum. Hep bir şey ek kalıyor ama ek olanı biliyorum. Biliyorum da yerini dolduramıyorum. Serap Düzgören ARI [ 04.05.2009 ] http://www.efecehaber.com/ alıntıdır Tüm annelerin şimdiden anneler gününü kutluyorum Sevgiyle kalın ÇOK ETKİLENDİĞİM BİR YAZI ::(( sizlerlede paylaşmak istedim... |
| • 3 Bakalım Kim Ne Yazmış? • Sende Yorum Yazmak İstermisin? • Bağlantı |
18/4/2009 - Can Yücel ne güzelde özetlemiş... |
| Öyle sabah uyanır uyanmaz yataktan fırlama Yarım saat erkene kurulsun saatin. Kedi gibi gerin, ohh ne güzel yine uyandım diye sevin.. Pencerini aç, yağmur da olsa, fırtına da olsa nefes al derin derin...  Yüzüne su çarpma, adamakıllı yıka yüzünü serin serin... Geceden hazır olsun, yarın ne giyeceğin. Ona harcayacağın vakitte bir dilim ekmek kızart, Çek kızarmış ekmek kokusunu içine, Bak güzelim kahvaltının keyfine. Ayakkabıların boyalı olsun, kokun mis, Önce sana güzel gelsin aynadaki siluetin.. Çık evinden neşeyle, karşına ilk çıkana gülümse, aydınlık bir gün dile. Sonra koş git işine, dünden, önceki günden, Hatta daha da eskiden yarım ne kadar işin varsa hepsini tamamla, Ohhh şöyle bir hafifle Bir güzel kahve ısmarla kendine,  seni mutlu eden sesi duymak için "alo "de  Hiç işin olmasada öğle üzeri dışarı çık Yağmur varsa ıslan, güneş varsa ısın, hatta üşü hava soğuksa...  Yürü, yürürken sağa sola bak, öylesine değil, görerek bak Çiçek görürsen kokla ,köpek görürsen okşa  ,çocuk görürsen yanağından makas al.   Sonra,şöyle bir düşün, kimler sana yol açtı, sen çok dar da iken kimler seni ferahlattı, hani kapını kimsenin çalmadığı günlerde kimler kapını tıklattı? Ne kadar uzun zamandır aramadın onları değil mi? Hadi hemen uğrayabilirsen uğra, arayabilirsen ara Hatırlarını sor, öyle laf olsun diye değil, kucaklar gibi sor.. Bu sadece onların değil, senin de yüreğini ısıtacak, yüzünde güller açtıracak.  Günün güzeldi değil mi? Akşamın da güzel olsun.. Yemeğin ne olursa olsun, masanda illaki kumaş örtü olsun.. Saklama tabakları, bardakları misafire Sizden ala misafir mi var bu dünyada Ailecek kurulun sofraya, öyle acele acele değil, vazife yapar gibi hiç değil, Şöyle keyife keyif katar gibi, lezzete lezzet katar gibi, eksik bıraktıklarını tamamlar gibi tadına var akşamının.. Gece evinde, dostların olsun Sohbetin yemeğin, kahkahan olsun.. Arkadaşım,   hayat bu daha ne olsun? Ama en önce ve illa ki sağlık olsun! Can Yücel |
| • yok Bakalım Kim Ne Yazmış? • Sende Yorum Yazmak İstermisin? • Bağlantı |
15/4/2009 - İşin bitince beni sever misin anne?” |
| Anneciğim Beni Sever misin? Anne bağırır : “Çabuk ol servisi kaçıracaksın!” Baba kükrer : “Ne yatmasını biliyorsun, ne kalkmasını!” Sabahları güneşin doğuşunu bilmez çocuk. Hic aydınlanmadan kalkar içi. Taze bir sabah, bayat bir günün devamıdır çok zaman. Her sabah adına yuva denen, adına kreş denen o yere bırakılır. Başkalarının annesinde, kendi annesinin hasretini çeker günboyu. Sabahın köründe “benim annem ne zaman gelecek” diye gözyaşları çeker solgun yüzüne dizi dizi. Akşam ne uzundur. Yuva nice gürültülü. Sevgilerini konuşurlar efkarlı saatlerde. “Benim babam beni çok seviyor.” “Hayır, benim babam beni daha çok seviyor.” “Hadi ordan, beni hem babam hem annem daha çok seviyor.” Başkalarının babası kendi çocuklarını çok severse, sanki kendi babalarının sevgisi azalacakmış gibi kavga ederler. En çok sevilen olmaktır tutkuları. Her pazartesi ne kadar sevildiklerinin ispatını yapmaya koyulurlar. “Benim babam beni hamburger yemeye götürdü.” “Biz hem hamburger yemeye gittik, hem de luna parka gittik.” “N’apalım. Benim annem beni sinemaya götürdü. Arslan Kral filminde ağladık annemle birlikte.” “Kızlar ağlar zaten. Ağlamanın neresi eğlenceli?” “Biz babamla maç ettiğimiz zaman çok eğleniyoruz.” “Benim babam benimle değil, arkadaşlarıyla maç etmeye gidiyor.” “Bak demek ki benim babam beni daha çok seviyor. Bi kere biz ikimiz, yani babamla ben, maç ediyoruz.” Pazartesileri hep böyle geçer. Herkes kendi babasının en sevgili baba olduğunu kanıtlamaya çalışır. Öteki çocuklar yeni sevgi kanıtlarını ortaya koydukça içini bir ürperti kaplar. Başkalarının babası çocuklarını daha çok mu seviyordur acaba? O Reklam gelir aklına. Kahrolası reklam. “Evinizi seviyorsunuz, arabanızı seviyorsunuz… Beni sevmiyor musunuz?” İnanmak üzeredir onu sevmediklerine. Arka koltuğa gazoz döktü diye ne çok bağırmıştı babası. Ama olsun, arkadaşlarına bunu anlatmazsa eğer, babasının arabasını kendisinden çok sevdiğini nereden bilecekler. Keşke her Pazartesi en sevilen evlat oyununu oynamak zorunda kalmasaydı. Bunun için Pazartesileri hep hasta numarası yapması. Uyanamaması. En sevilen çocuk olmak yarışması, bilseniz ne kadar zor diyebilse bir gün, her şey ne kadar kolay olacak. Oyunu değiştirebilirdi. Bu oyunun mağlubu olduğunu arkadaşları öğrenecek diye her Pazartesi Karanlık bir kuyu olmazdı o zaman. Herkesin annesinin ve babasının ne kadar iyi Anne baba olduğu, çünkü onlara ne çok pahalı oyuncak aldıklarının konuşuldukları bir sıra, “Beni anneannem çok sever” diye bağırıverdi. Sustu arkadaşları. Söyleyebilecek bir şey bulamadılar bir an. Akın boynunu büküp “benim anneannem yok” dedi. Üzüldü o zaman. Ama geri dönemezdi. “benim anneannem beni cok sever. Masal anlatır bana. Yaramazlık yapınca “dayın da böyleydi” der gülerek.” Arkadaşları ne kadar dinliyor diye sustu birden. Kendisine doğru yönelmiş meraklı bakışları keyifle izledi. Ağızları açık “Ee sonra?” diyorlardı. “Sever beni. Masal anlatır. Hiç susturmaz beni. Ben konuştukça güler. ‘Hay çocuk’ der. ‘Sen beni güldürdün. Allah da seni güldürsün’, der.” Herkes bir masal büyüsü ile dinlerken onu, anneannesini öteki çocuklarla paylaştığını düşünüp susuverdi. Üsteledi arkadaşları. “Hadi anlatsana!” dediler. Top havuzuna doğru koşup “Herkesin anneannesi kendine” diye bağırdı. Akın itiraz etti. Hiç olmazsa arkadaşının anneannesinde tatmadığı bir duyguyu tadacağını düşünürken ne diye oyunbozanlık yapıyordu. Kızdı. “Herkesin babası kendisine” demiyordun ama!” Duymazlığa geldi. Anneannesini hiç kimselerle yarıştırmak istemiyordu, işte o kadar. Akşam çabuk oldu. Bu oyunu kazanmıştı. Muzaffer bir komutan edasında dolaştı bütün gün. Artık annesine neden pazartesileri yuvaya gitmek istemediğini anlatabilirdi. Yorganın altına saklanmazdı bundan böyle. Her Pazartesi anneannesinden bir demet yapıp götürürdü. Kapıdan içeri girer girmez neşeyle bağırdı : “Anne biliyor musun bugün yuvada ne oldu?” “Görmüyor musun? Telefonla konuşuyorum.” Hiç kimsenin sevdiği şey birbirine benzemiyordu. Annesi telefonu, babası arabayı seviyordu. Herşey erteleniyordu telefon ve araba söz konusu olduğunda. Bir de eve misafir gelecek oldumu kendisine hiç yer kalmıyordu. Nerelere gitsindi? Annesi kapattı telefonu. Mutfaktan tencere kaşık sesleri geliyordu. Koşarak yanına gitti. “Sana yardım edeyim mi?” dedi en sevimli halini takınarak. Annesi manalı manalı baktı. “Hayırdır. Bir yaramazlık filan. Bak bir de seninle uğraşmayayım. Çok yorgunum zaten.” Yorgunluk nasıl bir şeydi? Bazen elinde oyuncağıyla uykuya daldığında anneannesi oyuncağı yavaşca elinden alır “Nasıl yorulmuş yavrucak. Uykunun gül kokulu kolları sarsın seni” diyerek alnına bir öpücük konduruverirdi. Yorgunluk gül kokulu bir uykuya dalmaksa eğer, ne diye annesi kendisiyle böyle kızgın kızgın konuşuyordu. “Anneciğim yorulduğun zaman gül kokulu uykulara dalarsın. Anneannem öyle söylüyor.” “Uykuya dalayım da gül kokuları kusur kalsın. Yorgunluktan ölüyorum.” Bu kelimeden nefret ediyordu. Yorgunum. Yorgun olduğumdan. Böyle Yorgun yorgunken… “Anneciğim sen yorulma diye…” “Yemekte konuşuruz çocuğum. Bankada işler yetişmedi. Baban gelene kadar bunları bitirmem lazım. Hadi sen oyna biraz.” “Hani siz yoruluyorsunuz ya…” “Eeee….” “Ben de oynamaktan yoruluyorum.” “Ne yapayım?” “Bilmem…” Yapılmaması gerekenleri biliyordu da büyükler, yapılması gerekenleri hiç bilmiyorlardı. Işıklar söndü birden. Annesi öfkeyle söylenmeye başladı. “Mum da yok” diye diye karıştırdı dolapları el yordamı. Çocuk sirtüstü yatıp, anneannesinin köyünü düşündü. Gaz lambasının ışığında deli tavşan masalını anlatışını. Deli tavşanın duvardaki aksini getirdi gözlerinin önüne. Anneannesi gibi iki ellerini birleştirip işaret parmaklarını yukarı kaldırarak tavşan kafası yaptı. “bak deli tavşan” diyerek parmaklarını oynattı. Yoldan geçen arabaların farları duvardaki tavşana yol açtı. Tavşan alabildiğine hür dolaştı sağda solda. Otlarla, kuşlarla konuştu. Sonra yorgun düştü. Duvardaki görüntü o minik avuçların açılmasıyla kayboldu. Kolu yavaşça kanepeden aşağı sarktı. Neden sonra ışıklar geldi. Kadın çocuğun hiç konuşmadığını fark etti birden. Kanepeye koştu. Küçücük dizlerini karnına doğru çekerek uykuya dalmıştı. Masanın üstündeki dosyalara baktı iğrenerek. Dindirilmez bir pişmanlık doldurdu içini. Uyandırmaktan korka korka küçük alnına bir öpücük kondurdu. Çocuk sanki bu öpücüğü bekliyormuşçasına, “İşin bitince beni sever misin anne?” dedi. |
| • yok Bakalım Kim Ne Yazmış? • Sende Yorum Yazmak İstermisin? • Bağlantı |
20/2/2009 - YOLU YARILAYAN KADINLAR |
| Yolu yarılayan kadın sevgisinde ve öfkesinde cömerttir. Onunla olan erkeğin her şeye hazır olması gerekir. 'Yaş otuz beş, yolun yarısı eder' deyince şair, yolu yarılayan kadınlar aklıma gelir. Ne aradığını ya da ne aramadığını bilen kadınlar. Aşkı, sevdayı mutlaka tatmış olurlar. Bu nedenle onları yüzeysel duygularla kandırmak mümkün değildir. Aşkın da aşksızlığın da kokusu bu kadınlara sizden önce gelir. Ömrünün diğer yarısını kendini geliştirmeye adayacağından bilinçleri doruğa yükselir. Akıl ve bedenle birlikte girdiği ortama renk ve ışık verir. Yolu yarılayan kadınlarla kolay ve zor bir hayat iç içedir. Sevgisinde de öfkesinde de cömerttir. Evet anlamına gelen kadınsı hayırlarla kapris yapılmayacağını çoktan öğrenmiştir. Erkeğin ne ardından gelir, ne de ilerisinde olmak için didinir. Bazen bir anne şefkati, bazen de bir aslan kükremesi ile şaşkınlığa çevirir. Onunla birlikte olan erkeğin her şeye hazır olması gerekir. Yolu yarılayan kadınlar duygularını yaşamasını bilir. |
| • 1 Bakalım Kim Ne Yazmış? • Sende Yorum Yazmak İstermisin? • Bağlantı |
12/2/2009 - FARKINDA OLMALI FARKI FARK ETMELİ. |
Farkında Olmalı.Farkı Fark Etmeli, Fark Ettiğini De Fark Ettirmemeli Bazen…
|
| • yok Bakalım Kim Ne Yazmış? • Sende Yorum Yazmak İstermisin? • Bağlantı |
| <- • Sonraki Sayfa -> |
• Ana Sayfa
• Profilim
• Arşiv
• Regaip Kandili• ÜÇ AYLAR (RECEP, ŞABAN VE RAMAZAN)
• KELEBEK
• mor menekşeler (mutlaka okuyun)
• MUTLULUĞU ARAYAN MİLYONER
- KISSADAN HİSSELER
- BİLGİLENDİRİCİ YAZILAR
- KOMİK RESİMLER
- HADİS'İ ŞERİFLER
- HAYATA DAİR HİKAYELER
- ŞİİRLER
- FIKRALAR
- DİNİ HİKAYELER
- KOMİK YAZILAR
- KARİKATÜERLER
- İLGİNÇ RESİMLER
- RESİMLİ YAZILAR
- ANLAMLI YAZILAR
- DİNİ YAZILAR
- KUTLAMALAR
- İLGİNÇ YAZILAR
- HAYATA DAİR
- SOBELERİM
- DİNİ BİLGİLER
- AŞK HİKAYELERİ
- GÜNÜN SÖZÜ
Diğer Sitemi de ziyaret etmek istermisiniz? GELİNCİĞİN DÜNYASI
/center>